Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Νότα Κυμοθόη "Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΟΥ" Ποίηση


Νότα Κυμοθόη
"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΟΥ"
Ποίηση

Οι οραματιστές όλοι  του χθες
λέγανε θέλουν να καούν
με τις ψυχές Ελλήνων να δεθούν
Ένα να γίνουν στη φωτιά
της πείνας που καίει τα σωθικά.


Στάχτη να γίνουν σαν παλιά
μέσα στων Ελλήνων τα ιερά
που δε νογάνε τι θα πει
Έλληνας νάσαι στην ψυχή.


Στα σκοτεινά, μιας χώρας που πονά
όπως παλιά η Ρωσία στου Βόλγα τα στενά
απ' τα δικά της τα παιδιά
που πρόδοσαν ηρώων ιστορία
σε έδρανα πάνω και μέσα σε βιβλία.


Ποιοι είναι όλοι αυτοί οι τωρινοί
που δε νογάνε των ανθρώπων τη φυλή;


Ας καεί, ναι ας καεί, όλη αυτή η απειλή
της πείνας, της φτώχειας και να γενεί
Φως στις καρδιές και στις γενιές
που ζουν πάνω στων άλλων τις ψυχές.
Να καεί, ναι να καεί όλη αυτή η απειλή
Και όπως λένε οι Ποιητές 
Λουλούδια τρέφουνε οι κοπριές...
'Ολων αυτών που δεν ακούν λυγμούς
Όλων αυτών που δεν ξέρουν από πείνα
όλων αυτών που μπήγουν στις καρδιές
σύγχρονες μαχαιριές με υπογραφές...


Ο σπόρος που φύτεψαν οι Λογικοί
κι από το χέρι του Θεού εδώ κι εκεί
φυτρώνει, δυναμώνει, γιγαντώνει
για να γενούνε τα σκοτάδια Φως
σαν το κουκούτσι της ελιάς
μεσ' την εστία κάποιας φαμελιάς...


Να θυμηθούνε οι τωρινοί
ψαράδες Έλληνες και φτωχογιούς
στης αμμουδιάς την άκρη μοναχούς
οπού στρατός με κράνη άλλης εποχής
καρδιές κόψανε με μαχαιριές
κι άφησαν πίσω οι τουφεκιές
γονιούς, παππούδες και παιδιά
βγαλμένες απ' των Ελλήνων τα ιερά!


Των Ελλήνων τα ιερά κρατούν πληγές
πολλές πληγές κι αυτό το Λ κτυπά
κτυπά παντού χίλιες φορές και θα κτυπά
μέσα στη γης που βάρβαρος πατά.
Είναι ο Σπόρος της φυλής απ΄Αρχής
Είναι ο Λόγος Θεός όπου Γης!..

© NΌΤΑ ΚΥΜΟΘΌΗ