Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Νότα Κυμοθόη "Είναι ο άνεμος ψυχές" Ποίηση



Νότα Κυμοθόη
"Είναι ο άνεμος ψυχές"
(Στη μνήμη της φίλης Γεωργίας Ανδρέου)

Είναι ο άνεμος το Φλεβάρη αυτό
Ως φτερούγες αοράτων ψυχών
Περνοδιαβαίνει βιαστικά στη γη
σε τόπους φυσώντας με ορμή
όπου πέσανε κορμιά και κορμιά
σε μάχες πολέμων μακρινών...


Εκεί μιλάνε οι ψυχές μαζί
στης πεδιάδας το πράσινο κρυφά
οπού το ψωμί σου γυρεύεις εσύ
στο σπόρο  οπού σπέρνεις θαρρετά
φυσάει αέρας δυνατός...
Είναι ο άνεμος ψυχές πολλές
στον ουρανό περνάνε με πλεψιές 
στρατιές ανδρών που κόπηκαν από σπαθί
με τσεκούρι και τουφέκι ενός χεριού
κάποιου προγόνου συγγενή...


Σαρώνει ο άνεμος και ξεριζώνει
φύτρα της γης και απορείς...
Γενιές παγώνει και σαρώνει
ο άνεμος φυσάει και ξεριζώνει...


Γιατί φοβάσαι του αέρα την ορμή;


Είναι οι ψυχές πολεμιστών του χτες
που λαχταρούν να δουν στη γη
Ειρήνη, εκεί, που άφησαν  κορμιά
σε τάφους να σαπίζουν νεκρικά.
Αμέτρητα λάψανα με κίτρινο μεδούλι
τ΄ άνθη τους εσάρπες στης γης την ερημιά
σαν επιτάφιος για σώματα νεκρών
μιας κάποιας άλλης εποχής, παλιά
στη μάνα Γης που λαχταρά πολύ
ευτυχισμένος νάσαι 'σύ κι εσύ κι εσύ 
κι ο άλλος...


Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi/artnotakymothoe



© NΌΤΑ ΚΥΜΟΘΌΗ